Europa

'Vandaag zit er genoeg voor me in, genoeg om er mijn dag mee te vervolmaken.'
'Komt het door Händel?'
'Nee, want zojuist hebben de clavecimbelsonates van Scarlatti ingezet.'
'Kan de 18de eeuw met haar altijd blauwe luchten ons weer terug voeren ... '
'.... naar het midden?'
'Nee, terug naar de natuur. Let wel, voorheen kon een eekhoorntje een stam in Wijk bij Duurstede beklimmen en reizen van boom tot boom ...'
' ... om zich even later te melden bij een jager in Wladiwostok die geduldig op zijn prooi zat te wachten.'
'Dit alles werd wreed verstoord door die ene Franse kanonskogel, die met een oorverdovende knal een krater sloeg in de helder blauwe lucht en voor een moment de vogels heeft doen opschrikken.'
'Ik zal je aanraden om hierover niet naar huis te schrijven, mocht thuis nog bestaan.'
'Het huis is niet meer; het bouwwerk is vervallen.'

Alle Menschen werden Brüder

Denkend, vanuit het hart van Europa, aan Holland.
Aan dat, wat eens was - da, dá, dá, dá. Palestrina.
'Het was niet waar, wat hij zei.'
* Beethoven, Heiligenstadt, de Heurigen, het Testament, dat nu is verbrand.
Kroatië, Servië, Moldavië etc.

Wat wordt hier verafspraakt, en door wie? Wat wordt hier door wie opgelegd. Wie zijn de partners? Is het een deal van, dit is mijn voorstel, is het mogelijk dat ik het naast het jouwe leg? Een afspraak over een naam? Wie zijn de partners? Jij, in ieder geval. Maar die ander? Wie is die ander? Een uitbarsting. Gericht tegen wie? Wordt hier het doel geheiligd en het middel daarbij achteraf uitgevonden? Ben jij dat gemiste doel? Jij, die je niet laat aanraken, die zijn stekels opzet, ten teken van afweer. Werd je zijn plaag, na eerst zijn daad? Moest er opnieuw geboren worden, genaaid worden, vanwege een beter model? Er werd geneukt. Dat wel. Met de ogen dicht, als in trance. En het was weer mis, alles ging altijd mis. Er werd gezocht naar uitwegen, die er nimmer waren, want iedere uitweg ontsloot weer een nieuwe onmogelijkheid. En in tranen worden augurken niet geconserveerd, daar wordt zuur voor gebruikt. Het zuur, dat uit verlijkte lichamen loopt, kadavers, in de ochtendschemering. Nog net niet genoeg, om de kachel ermee aan te maken. Het naamgevende, is de inventie van de omgekeerde krijtsprong, in een cirkel, wij, met zijn allen er omheen, terwijl in het midden een dans werd vervlochten, een spiraal die opgaat, en zich verijlt in lucht. Geen spoor. Geen teken van leven. Wel veel lawaai, gesnater, koud, als ijsblokjes, gestapeld op een rug. De rug van een vader. Het dragende element, hij, die ons over de Alpen heeft gevoerd, en ons daar heeft achtergelaten. Hij, als een schim, weggevallen, weggewerkt, achter onze blinde vlek. Behalve achter die van jou: Nia Nomo, onze Naam, maandag-wasdag, zeven-en-halve maand voor zijn overlijden, zijn heengaan, naar het hemels Kanaän, waar ik hem, in Colle di Val d'Elsa, hoorde brullen, vanuit verlatingspijn, over de Alpen, in de Alpen, diep weggeborgen.

Estas multaj kauzoj de cagreno (Er zijn vele oorzaken van verdriet)
sed cu ne estas plej intensa la doloro kauzata de amato? (amato, mannelijk, amatino, vrouwelijk)
pri tio povas atesti sennombraj gepatroj (daarover kunnen ontelbare ouders van getuigen)
kiuj oferis por siaj infanoj panon kaj penon (die brood en moeite offerden voor hun kinderen)
monon kaj tempon (geld en tijd)
kaj rekompence ricevis maldankon, malestimon au malamon (en ontvingen ondank, verachting of haat)
prio tio povas atesti gefiancoj kaj geedzoj (daarover kunnen verloofden en echtelieden van getuigen)
el kiuj unu vidas forvaporigi la amon pro malfideleco de la alia (waar de een de liefde voor de ander door ontrouw ziet vervliegen).

Afrika

Waar is Kwarku? Hij, die niet werd geboren op zondagrustdag, maar op maandagwasdag. En niet werd gevonden in een biezen mandje, maar in een zinken teil. Eigenlijk werd Kwarku op woensdaggehaktdag geboren en zijn moeder Yaa op maandagwasdag. Echter vanwege de strekking van het verhaal zijn de data aangepast. Maar waar is Kwarku?

'Here Kwarku speaking from the Upper Voltanian Highlands.'

'Hallo, it's me!', klonk het uit de blinkende teil. 'Ik ben te klein om over de rand heen te kijken, daarom tik ik met mijn handje tegen de welklinkende wand. Maar niemand, die het horen wil, dus wacht ik al jaren op wat komt en gaat, gaat en komt.'
Op dat moment verscheen de donkere en overweldigende schaduw van Yaa boven Kwarku. Ze bukte zich, tilde hem op en begon met een benenkam zijn wild uiteenstaande afrokapsel te ontpluizen. Het deed zeer, maar deze pijn was beter te verdragen dan het alsmaar aankijken tegen die grijze horizon, waaraan hij regelmatig zijn hoofdje stootte.
Voor hem hingen Yaa's prachtige, grote tieten, die door zijn geboorte price-winning waren geworden. Eigenlijk viel hij dus evengoed in de prijzen. Maar hij had het idee, dat zijn moeder daar te weinig bij stilstond.
Yaa moest voorzien in haar eigen levensonderhoud en had het daar veel te druk mee. Wat hier allemaal voorbij kwam! Maar wat kon Kwarku haar kwalijk nemen, want werd door Yaa's klanten niet regelmatig iets in zijn rinkelendeklinkende teil geworpen!
Van Pa moesten ze het niet hebben. Bij de laatste staatsgreep - de 33ste op een rij - had hij voor de verkeerde partij gekozen. Paps was op gruwelijke wijze vermoord. De precieze details waren Yaa ontgaan, want toen Kwarku het zijn moeder vertelde, zat er stopverf in haar oren. En hij was te verlegen om het haar opnieuw te vertellen. Wat deed het er eigenlijk toe! Kwarku wist niet eens, wat het woord Paps betekende, waarin het zijn stam vond. Het riep niets bij hem op, dan alleen de verschrikkelijke schreeuw, die hij had gehoord, toen Paps' wild uiteenstaande afrokapsel met een gehalveerde colafles werd gescalpeerd.